Dode stenen – levende stenen.

 

 

Joh, ik ben steenrijk, roep ik vaak. Ik houd van stenen. Tot ergernis van Wim, neem ik altijd stenen mee, waar ik ook ben. Zwitserland, Hongarije, Zweeds – Noors Lappland, Polen enz. De tuin ligt vol. Kilo’s gaan er altijd mee. Soms weet hij er niets van, dan neem ik ze mee onder mijn stoel. Weet u, er is geen steen gelijk. Elk land heeft een ander soort. Sommige zijn rood of groen. Bij sommigen loopt er een draad door. Je hebt dunne flinten met kosmos of stekels. Het is zo fascinerend.

Maar deze stenen zijn koud; er zit geen leven in.

Maar wij, mogen ook stenen zijn van de levende God. Dat betekent, wij mogen levende stenen zijn. Niet één is er gelijk. Wij zijn allemaal verschillend. Sommigen hebben stekels, of zijn hard, groot, klein, dik, dun, rond, plat, noemt u maar op. Misschien denkt u wel bij uzelf:  ik ben een  ???? steen. Maar we zijn wel allemaal “levende” stenen.

Maar, ondanks onze verschillen, Horen wij bij die ene grote groep. Wij zijn kinderen van één en dezelfde vader. In een gezin met kinderen zijn wij ook niet allen gelijk. De één lijkt op…, de ander op ….

Laten wij de handen in één slaan en met z’n allen gaan bouwen, aan een geestelijk huis.

“En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar, en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis….” 1 Petr. 2:4

“God ziet ons door alles heen”

 

Gods zegen.  Janneke